Wyspa Palagruża

Największa wyspa w małej grupie wysp, wysepek oraz cyplów, jednakowo oddalona od Lastova jak od włoskiego wybrzeża. Skaliste brzegi wysepek są bardzo trudno dostępnymi. Oprócz rodziny dozorcy latarni morskiej, nie mieszają tutaj żadni obywatele. Latarnia morska stoi na najwyższym punkcie wyspy (91 m).

W zatokach Stara Vlaka i Żalo znajdują się miejsca do zarzucenia kotwicy dla łódek rybackich. Okoliczne morze należy do najobfitszych łowisk tzw. niebieskiej ryby w Adriatyku, z powodzeniem łowi się tutaj także liczne tzw. białe ryby oraz langusty. W południowej części wyspy i na wysepce GalijuUi (5 km na południowy-wschód) leżą małe plaże żwirowe. Tzw. Palagrużski próg dzieli północną płytką część Adriatyku od południowej – głębokiej.